Waarom ik zelf voor mijn pensioen zorg

Disclaimer: dit is mijn persoonlijke mening en geen financieel advies. Ik ben geen expert, enkel iemand die zijn weg zoekt naar financiële onafhankelijkheid.

De uitspraak van De Wever over het feit dat iedereen moet delen in de klappen is één die me is bijgebleven. En eerlijk? Die klappen voel ik nu al aankomen.

Ik ben leerkracht, een beroep dat jarenlang bekendstond als “zekerheid”. Zekerheid van werk, zekerheid van inkomen, en ja… zekerheid van pensioen.
Maar de laatste jaren voelt dat anders. Er wordt gesleuteld aan onze pensioenen, de leeftijden schuiven op en niemand weet nog goed waar zij aan toe is.

Ik ben niet de enige die zich zorgen maakt. Collega’s praten over staken, over rechtvaardigheid …
Ik begrijp dat volledig, ik steun die bezorgdheid.
Maar tegelijk bekruipt me ook een gevoel van machteloosheid. Want zelfs al sta ik achter de mensen die hun stem laten horen… het lijkt alsof er toch niet écht geluisterd wordt.

Mijn conclusie: ik wil niet afhankelijk zijn van de overheid

Dat is misschien een omstreden uitspraak, maar voor mij voelt ze bevrijdend. Ik wil niet wachten tot de overheid beslist wat ik waard ben na mijn loopbaan. Ik wil zelf kunnen beslissen wanneer ik stop met werken, en met hoeveel geld ik dat doe.

Ik wil rust in mijn hoofd.

Die rust krijg ik niet van beloftes over toekomstige pensioenen, maar wel van cijfers die ik zélf in handen heb.

Ons plan: het heft in eigen handen nemen

Vanaf het moment dat mijn partner en ik in loondienst gingen, besloten we dat we iets wilden opbouwen voor later.
Geen spectaculaire plannen, geen “wordt snel rijk”-strategie, gewoon: elke maand een stukje opzijzetten en beleggen.

Momenteel hebben we ongeveer €11.000 belegd.
Vanaf deze maand storten we daar €850 per maand bij.

Dit lijkt misschien veel, maar ik leg later nog uit hoe we dat doen zonder het gevoel te hebben iets te moeten opgeven.

Volgens een berekening (gemaakt met ChatGPT – dus neem het met een korrel zout ) zouden we op ons 60ste ongeveer €1.593.000 kunnen opgebouwd hebben, als we ons plan blijven volhouden.

Gebruik je de bekende 4%-regel -waar je jaarlijks 4% van je beleggingen haalt om van te leven- dan zou dat ons een “pensioen” van ongeveer €5.310 per maand opleveren.

Klinkt veel, toch?
Als we rekening houden met inflatie, komt dat overeen met een koopkracht van ongeveer €2.667 per maand in hedendaagse termen.

Tellen we daar nog eens het pensioen -waarvan we niet weten hoeveel het zal zijn- erbij, dan hebben we zeker genoeg geld om van te leven.

Waarom dit mij rust brengt

Ik weet dat de cijfers niet perfect zijn.
Ik weet dat het leven anders kan lopen.
Maar het idee dat ik zélf invloed heb op mijn toekomst — dat ik niet moet wachten op wat politici beslissen — dat geeft me rust.

FIRE draait voor mij niet enkel om vroeger kunnen stoppen met werken, maar ook om controle over je toekomst.
Weten dat je voorbereid bent, zelfs al verandert het beleid nog twintig keer.

Tot slot

€850 per maand lijkt misschien veel, maar eerlijk? Zo voelt het niet.
We hebben keuzes gemaakt in hoe we leven, wat we belangrijk vinden, en waar ons geld écht naartoe moet gaan.

In een volgend artikel vertel ik concreet hoe we dat doen zonder veel in te leveren op levenskwaliteit.
Want FIRE draait niet om alles opofferen voor later — het gaat over slim omgaan met geld, zodat je vandaag én morgen goed leeft.

Bronnen:

VRT NWS – “Supernota met maatregelen rond pensioenen”

YouTube: Politieke discussie rond de pensioenmaatregelen

X: https://x.com/Bart_DeWever/status/1977623842907713537

Begrippen

• 4% regel: Het concept waarbij je als je genoeg geld hebt belegd je elk jaar 4% van die beleggingen kan verkopen om daarvan te leven. We zeggen 4% omdat dat volgens studies het percentage is waarbij je pot van beleggingen niet zal dalen en er rekening wordt gehouden met inflatie.
• Inflatie: Wat je vandaag met €100 kan kopen zal volgend jaar anders zijn aangezien alles duurder wordt. Geld wordt dus minder waard.
• Koopkracht: Hoeveel geld je hebt om te spenderen.